जिव माझा तुझ्यात होता
जेव्हां हात तुझा हातात होतातुझ्यासगे लाबं चालत रहायचीआता घराच्या बाहेर पडत नाहीमन घाबरतं कुठेतरी हरवायची.जेव्हां तुझा हात खाद्यांवर असायचामी त्याला आधार समजायचीआता उभी राहताच तोल जातो मझाधडपडताना तेव्हां तुझा हात धरायची.जेव्हां तु माझ्या जवळ होतासतेव्हा सारी सुखं माझ्या जवळ होतीआता काटे विखरलेत अगंणात माझ्यातेव्हां फ़ुल माझ्या दारात होती.जेव्हां तु माझ्या काळजात होतासतेव्हां आत्मा माझ्या मनात होताआता मी इथे जिवंत प्रेत झालेयकारणं जिव माझा तुझ्यात होता.सुधीर .......मनापसुन ....... मनापर्यतं ........
thanks,
ReplyDeleteमुलिन्च्या मनाला ओलखु शकल्या बद्द्ल
khup chaan kavita ahe....
ReplyDeletereally nice poem.. keep it up
ReplyDeletereally nice poem.. keep it up
ReplyDelete